Wintersport, dat jaarlijkse ritueel waarin we onze spierballen en onze verzekerings­testballen op de proef stellen. Je komt terug met een bevroren neus, een sierlijk gekneusde heup en… een vraag over je loonstrookje? Inderdaad: een ski-ongeluk kan je inkomen raken. Zelfs je werkgever kan soms loon inhouden. Ja, serieus — geen grap, ook al voelt het alsof je recht hebt op een bonus voor collectieve idioterie op de piste.

Stel je voor: je draait die zwarte piste af, kraakt een knieschijf, en in je hoofd hoor je niets dan Apres-ski-muziek. Maar eenmaal terug in Nederland wacht niet de open haard, maar de loon­door­betalings­plicht bij ziekte. Daar moet je eerst naar kijken voordat je denkt aan glühwein.

Volgens de Nederlandse wet is een werkgever verplicht je loon door te betalen als je arbeidsongeschikt bent — ongeacht of je dat bent geworden op de piste of op de bank door een appel­moes­vergiftiging. In de regel ontvang je minimaal 70% van je loon tot maximaal 104 weken (twee jaar). En ja, in het eerste jaar moet dit volgens de wet minstens het minimumloon zijn, ook al ben je gevallen omdat je dacht een skipiste te kunnen hoppen als een Pokémon.

Maar wacht! Net als bij elk goed karaoke-nummer, zit er een addertje onder het sneeuwdek. Er zijn uitzonderingen! Je werkgever kan onder bepaalde omstandigheden je loon inhouden of maximeren op die 70% als je opzichtig roekeloos bent geweest. Denk aan skiën op verboden pistes, als een meleier off-piste stuntwerk, of een ego groter dan je bergschoenen — hoewel de grens voor "opzettelijk gedrag" erg hoog ligt. De werkgever moet dat kunnen bewijzen, en geloof me, daar heb je meer bewijs voor nodig dan een foto van jezelf in een flamingo-skibroek.

Zo hoor je verhalen van werkgevers die naar de rechter stappen omdat een werknemer zijn knie brak na een salto achterstevoren, maar de rechtspraak zegt: als je niet wéét dat je jezelf expres pijn doet om loon te krijgen, blijf je gewoon recht houden op dat geld. Kort gezegd: skihelm op, schuldgevoel uit.

En hoe zit het met ziekteverzuimprotocol? Je kunt niet zomaar ziek melden en onder een dekentje Netflix gaan bingewatchen. Nee, de regels zijn net zo serieus als de piste-regels. Je moet meewerken aan re-integratie en bereikbaar zijn voor de bedrijfsarts. Doe je dat niet, dan kan je werkgever de loonbetaling opschorten! Een soort sneeuwdag met administratieve beperkingen.

Oh, en voor de mensen met een contract dat klinkt als een wiskundige formule (of een 0-urencontract), kijk uit: sommige contracten bieden geen doorbetaling, of slechts een deel daarvan. Dan komt de Ziektewet om de hoek kijken en betaalt het UWV je uit. Niet zo glamoureus als een après-ski-cocktail, maar het houdt de huur wel betaalbaar.

Dus wat hebben we geleerd? Je loon blijft (meestal) doorlopen na een ski-ongeluk — zelfs als je als een mix tussen een pinguïn en een stuntman van de piste komt. Maar je bent niet verzekerd tegen je eigen bravoure. Een werkgever kan in bijzondere gevallen het loon op het wettelijke minimum zetten of tijdelijk inhouden als jij structureel niet meewerkt aan je herstel of loonstaat.

En de moraal van het verhaal? Wintersport is prachtig (kuch!), maar als je denkt dat je je knie kunt breken plus een juridische rechtszaak kunt winnen, denk dan nog eens goed na. Want zelfs als je loon doorbetaald wordt, kan de administratieve sneeuwbal flink gaan rollen. En geloof me — die witte bal rolt sneller dan jij van die piste af gleed.