maandag 19 september 2016

"Zo maak je vrienden!"

Wie kritiek heeft op de islam, krijgt momenteel regelmatig nogal afkeurend te horen: "Misschien geloof je zelf niet in Allah, maar je kunt tenminste wat meer respect opbrengen voor de islam en hun profeet Mohammed." En je bent misschien geneigd te denken: daar zit best wel iets in. Het kan geen kwaad om een beetje meer respect te tonen.

Immers, niemand vindt het leuk om recht in z'n gezicht verteld te krijgen dat de islam een armetierige, zelfingebeelde zooi is dat aanleiding tot het kwaad op wereldschaal is en dat wat ze 'geloof' noemen slechts angst is verkleed als deugd en dat hun puberale geloofspunten een dwangbuis voor de hele mensheid opleveren. Daar wordt niemand echt blij van. Dus ja, misschien zou ik wat meer respect kunnen tonen.

Het enige probleem is dat ik geen enkel respect voel. Ik heb het geprobeerd, echt waar, en het spijt me meer dan ik zeggen kan, maar het gevoel is er gewoon niet. Ik zou natuurlijk kunnen liegen tegen mezelf en respect veinzen omwille van de gevoelens van moslims, want we weten allemaal hoe delicaat en gevoelig die zijn vandaag de dag, maar de wrede werkelijkheid is: hun gevoelens kunnen me helemaal niets schelen, niet eens een beetje.

Bovendien eist de islam altijd van ons om op onze woorden te passen uit respect voor een geloof dat de mensenrechten schendt van de halve wereldbevolking en tevens een politieke ideologie is dat alles wegheeft van het nazisme.

Even voor alle duidelijkheid: moeten wij een geloof tolereren en respecteren dat zelf niet eens weet wat dat is en voortdurend bezig is om dat aan te tonen op alle fronten? Moeten wij onze cultuur, normen en waarden aanpassen aan een geloof dat zich nooit aan wat dan ook heeft aangepast? Droom maar rustig verder, dat gaat nooit gebeuren.

In Egypte zijn meer dan 99 procent van de vrouwen fysiek gemolesteerd. De mannen daar zien er niets verkeerds in. Er heerst een cultuur van verkrachting, waar een vrouw die niet geheel is bedekt vraagt om verkracht te worden en vervolgens gestraft wegens overspel, of vermoord door haar eigen familie. Het is onderdeel van hun cultuur of we het nu willen toegeven of niet.

Iedere vrouw in Europa die de islam niet als een groot gevaar ziet is een onverantwoorde dwaas die geen begrip heeft van de nachtmerrie die ze overdraagt aan haar dochters en kleindochters.

Het is toch heel duidelijk dat zelfs voor de meeste politiek correcte naïvelingen onder ons dat als iemand op deze aarde zich met zijn hele hebben en houwen moet verzetten tegen de verspreiding van de islam, is het de homoseksuele medemens wel. Niets is een ernstigere bedreiging voor hen. De islam zal nooit of te nimmer homoseksueel vriendelijk zijn. Nooit zal er een roze wassende maan zijn, tenzij je bloedvlekken van homoseksuelen meetelt, en veel geluk trouwens met het vinden van een islamitische "geleerde" die bereid is om dat te ontkennen.

Het is inderdaad waar dat niet alle islamitische "geleerden" hetzelfde over homoseksuelen denken. Sommigen denken dat ze moeten worden gestenigd tot de dood erop volgt. Anderen zijn voorstander om ze van een berg of flatgebouw te gooien. Misschien kan je op een goede dag zelfs een keuze krijgen. In Iran hebben ze besloten om ze in het openbaar aan hijskranen te hangen. In Mauritanië gebruiken ze de meer traditionele methode, steniging tot de dood erop volgt. In Saoedi-Arabië verkiezen ze toch onthoofding, zoals ze dat voor veel dingen doen in dat land, met inbegrip van hekserij.

Bij de islam is alles eenrichtingsverkeer en de islam geeft ons ook helemaal niets! Het is een geloof dat alleen maar neemt. "Geef met dit, geef me dat", meer horen we niet. "Geef me respect, al verdien ik het niet. Geef me een speciale behandeling, anders ben ik beledigd en ben jij een racist."

Alles is kwetsend voor moslims en alles veroorzaakt een belediging. Maar nogmaals, het kan me helemaal niets schelen!

Peter Hoogstrate